من میرم

سکوت این اتاق سنگین و سرده
هوای این قفس یادآور درده
نگاه تو پر از تردید و ابهام
ولی من گم شدم تو فکر فردام
دیگه حرفی نزن راهی نمونده
تموم رویاهامو شب سوزونده

من از این بند و این زنجیر بیزارم
تو این بیراهه‌ها تنهای تنهایم
کلید این قفس توی نگاهم هست
برای رفتنم یک راه و چاره هست

چقدر سخته گذشتن از همه چیز
توی این جاده‌های مبهم و خیس
ولی دیگه نمی‌ترسم از این راه
اگرچه پیش رومه چاه و بی‌راه
من این بار واقعی‌تر از همیشه
می‌رم جایی که ریشه‌م کنده میشه

من از این بند و این زنجیر بیزارم
تو این بیراهه‌ها تنهای تنهایم
کلید این قفس توی نگاهم هست
برای رفتنم یک راه و چاره هست

من از این بند و این زنجیر بیزارم
تو این بیراهه‌ها تنهای تنهایم
کلید این قفس توی نگاهم هست
برای رفتنم یک راه و چاره هستnn (بخش پایانی)
من میرم، من میرم، من میرم
من میگم، من بی ربط میرم از این شهر
این هست، من خستم، دلشکستم
خسته از بازی، از حرف
من از قصد میرم از شهر
بشم راحت از این افراد نا حق
من میرم، همیشه میگم
یک روز میرسه که زندگیمو دیدم
همیشه میگم من اینم و بازم تو بگو بی ربط
ولی این زندگی این است
من میرم و من بی ربط‌تر از همیشه
بازم میبینمت میشم بد
من دیدم حق، من میگم نه، من میشم بد
نه نه نه...