تنهایی

تنهام منو یه نخ سیگار
حتی نمیدونم چه چیزیو دلم میخواد
ذهنم میگه طاقت بیار
یکی میپیچمو میچرخه ساعت دیوار عقربه اش

توی تنهایی نا هست
ولی ناهموار میشه راه ها همه اش
هی میکنه وسط روزات روزگار
پرگار میشه و یه دور میزنتت

میبینی تویی بی پورسانت
ولی دسخوش میگی هرکی یه خیری میبره
تنها میشی لا دوستات وقتی که مغزت
حرفو با خودش میزنه

مغزت پره امضاس پا حرفاش
تنها که میشی میگی واقعا یه فرق داشت
میدونم توهم بند دلتی
آره بندش بودی ولی بد بند و آب داد

چرا آخه زدی نقاب؟
خواستم بیدارت کنم خودتو زدی به خواب!
بدون تو دیگه حال نمیدن زندگیم
حتی بگذره چند دهه تشنه ایم

ما به هم اینو از عمد بهش بگین
ماجرا یکیه هر ور قصه ایم
فرق نمیکنه هر رنگ بهش بدی
خودتم میدونی همدرد این دلی

هم دردمی هم درد این دلی
بدون تو منو حرفام کلیشه ایم
هدیه دادی به قلبم گرفتگی
درمون تو دردامه بهش بگین

مظنون تو حرفامو پیش بری
میبینی که با این افکار کرخته ایم
تو رابطه بودم برات من لجندری
پس هی نگو این حرفو کشش بدیم

کاش میشد منم بذارم برم
زدم قید هر چیزی که داره ربط به من
موندن کلی حرفا رو دلم
منو سناریویی که توی آینه ها میرم

فکرامو درد خلاصه میکرد
منو حرفا که جز تو به کسی نمیگم
هربار منو مچاله میکرد
توی تنهایی پیک و با پیاله میرم

حاجی دل من رم کرده بد
دلم میگیره و میخوام
هر ور یه دم برم
خواستم نشه هر لحظه رد بدم

حرفای تو مهم نی فقط بگم
خالی میشه سرم از فرط غم
چشمام میباره و میاد
هر چند یه لحظه اشک

دلمو داشتی تو گفتی تو دل بکن
میرم همه بگن حرفاشو تا نصفه زد
نصفی که باید فقط به خودت بگم
من بودم لای حرفای تو یه شکن

درد داره از قلبم
به لحظه رد که میشی
نمیشه کلامی بهت بگم
تنهایی منو قلبمو قراضه کرد

بعد تو برم من هر وری مهاجرم
از الان میبینم وقتی که دوباره غم
بگیره دور تو بیافتی به یاد من
پشیمون میشی نکردی مراقبت

از منو همه حرفا که نزد دلم