جام آخر
0:00
0:00
-
۱
جام آخر
Jam-E Akhar
تنظیم‌کننده: دُژَم. آهنگساز: دُژَم. شاعر: دُژَم. بک وکال: دُژَم. تهیه کننده: دُژَم
دانلودسَاقْی، اِمْشَب جامِی اَز مِیْ، پُرْتَر اَز پِیمانِه کُن؛
سْینِه‌اَم را پُر زِ آتَش، دْیدِه‌اَم را خانِه کُن.
اِمْشَب اَز آن رُوزْهایِ رَفْتِه، با مَن حَرْفْی بٍزَن؛
اَز دِلِ رَنْجِیدِه ای کِه مَن شِکَسْتَم، دَم بِزَن.
رُز کِنارَم بُود و مَن، غافِل زِ رازِ بُودَنَش؛
مانْدِه بُودَم بْی‌خَبَر، اَز عِشْقِ پاک و مانْدَنَش.
او تَمامِ جانِ خْود را دَر نِگاهِ مَن نَهاد؛
مَن نَفَهْمِیدَم چِه عِشْقِی دَر دِلِ او خانِه داشْت.
هَرْچِه مْی‌گُفْت اَز دِلَش، با خَنْدِه ای رَد مْی شُدَم؛
غافِل اَز اِینْکِه خَودَم اَز عِشْقِ او کَم مْیشُدَم.
سَاقِی، آن رُوزْها گُذَشْت ، جَوانْی هَم گُذَشْت؛
مانْد تَنْها خاطِرْاتْی کِه مَرا اَز پا گُسَسْت.
خَبَر آمَد، رُز دِلَش گَرْم اَسْت و خانِه اَش غَرْقِ نُور؛
مَن دُعایَش کَرْدَم اَز دِل، گَرْچِه بُغْضَم مانْد و دُور.
گُفْتَم: اِی دِل، خُوش بِه حالَش، سَهْمِ او آرامِش اَسْت؛
گَرْچِه سَهْمِ مَن اَز آن عِشْق، حَسْرَتِ خامُوشَش اَسْت.
مَن نِمْی‌خُواهَم کِه بَرْگَرْدَد، نِمْی‌خُواهَم خَرابَش؛
مَن فَقَط، اِی سَاقِیِ پْیر، مْی‌کِشَم بارِ عَذابَش.
او بِه آرامِش رِسْید و مَن بِه حَسْرَت، سال‌ها؛
مَن نَفَهمِیدَم چِه کَرْدَم با دِلِ او، آن زَمان.
جام را پُر کُن کِه اِمْشَب، با خودَم خَلْوَت کُنَم؛
با تَمامِ آن خَطاها، یِک نَفَس صُحْبَت کُنَم.
کاش آن شَب، وَقْتِ رَفْتَن، اَز غُرُورَم مْی‌گُذَشْتَم
کاش مْی‌گُفْتَم «بِمان»، کاش بِه پایَش مْی‌نِشَسْتَم.
سال‌ها اَز عُمْرِ مَن رَفْت و نَفَهمِیدَم چِه شُد؛
تازِه فَهمِیدَم چِه عِشْقْی بُود و اَز دَسْتَم چِه شُد.
حالا او خُوشْبَخْت مانْدِه، مَن بِه یادِ او هَنُوز؛
او بِه فَرْدَایِ خُودَش رَفْت و مَن اَز دْیْرُوز سُوز.
نَه هَوَایِ دْیدَنَش دارَم، نَه گِرِفْتارِ وِصالَم؛
دَرْدَم اَز اْین اَسْت، چِه کَرْدَم با وِصالَم.
سَاقِی، اِمْشَب بادِه ای دِه تا دِلَم خامُوش شَوَد؛
اِین هَمِه اَنْدُوهِ دْیرْین، دَر دِلِ شَب گُم شَوَد.
مَن نَه دِلْتَنْگِ رِسْیدَن، نْه گِرِفْتارِ وِصالَم؛
دَرْدَم اْین اَسْت کِه فَهمِیدَم چِه بُود و چِه نَمانْد.
بَر دْیْوارِ مِیْخانِه، با آهْی حَک کُنِید:nn«رُز شْکُوفا شُد و مَن، دْیر فَهمِیدَم... حِیْف.» -
۲
ما ماندیم
Ma Mandim
تنظیم‌کننده: دُژَم. آهنگساز: دُژَم. شاعر: دُژَم. بک وکال: دُژَم. تهیه کننده: دُژَم
دانلودباز هَمون شَب...
باز هَمون فِکْر...
باز هَمون یادِ تو...
میونِ هَمین شَهْر...
چِه حَرْف ها شِنیدیم، چِه زَخْم‌ها کِشیدیم
هَر بار اَز هَم دور شُدیم، باز بِه هَم رِسیدیم
هَرچی کِه بِیْنمون بود، اَزش عبور کردیم
وقْتی هَمِه گُفْتَن «نِمی شِه»... ما بَاز تَلاش کَردیم
نه اَز شِکَسْتَن تَرْسیدیم...
نه اَز تَلْخیِ راه...
هَر بار کِه شِکَسْتیم...n[nبــــاز...
قَــــوی‌تَر شُــــدیــــم...
قَوی‌تَر شُدیم...
تو موندی...
مَن موندَم...
مَن موندَم...
مَن موندَم...
هَر بار کِه خَسْتِه شُدیم...
پَنــــاهِ هَم شُدیم...
هَر بار جَهـان شِکَسْتِمون...
مَرْهــــمِ هَــــم شُــــدیــــم!
ما اَز شَب رَد شدیم، تا بِه صُبْح رِسیدیم
اَگِه زَخْم بَرْداشْتیم، باز کِنارِ هَم ماندیم
اَگِه تَمومِ دُنْیا، رو بِه رومون وایساد
تو پُشْتِ مَن موندی، مَن پُشْتِ تو موندم
ما مــــوندیم...
با تَمومِ دَردامون
ما مــــوندیم...
با تَمومِ شَبامون
گُفْتَن کِه آخَر، ایْن عِشْق تَمومِه
ما دِل نَکَندیم
ما مــــوندیم...
وقْتی هَمِه رَفْتَن
ما مــــوندیم...
وقْتی هَمِه گُفْتَن «نِمی شِه»nnولی هَر بار بَرگَشْتیم، هَمین عِشْق پَناه شُد
نه حَرْفِ مَرْدُم موند، نه تَلْخیِ فاصلِه
فَقَط مَن و تو موندیم، بَرایِ هَم، هَمیشِه
اَگِه زَمانِه سَخْت بود، اَگِه راه دُور و دِرَاز
مَن اَز تُو دَسْت نکشیدَم، تو هَم نکشیدی باز
تو تِکیِه دادی بِه مَن، مَن تِکیِه دادَم بِه تو
وقْتی زمین لَرْزید، مَن بودَم کِنارِ تو
اَز هَرچی تَرْسیدیم، یِه روز اَزش رَد شدیم
دَسْت دَر دَسْتِ هَم، اَز شَب به صُبْح رِسیدیم
تو موندی...
مَن مــــوندَم...
مَن مــــوندَم!
مَن مــــوندَم!
وقْتی هَمِه گُفْتَن «نِمی شِه»...
ما مــــوندیم!
ما مــــوندیم...
با تَمومِ دَردامون موندیم
ما مــــوندیم...
با تَمومِ شَبامون موندیم
گُفْتَن کِه آخَر، ایْن عِشْق تَمومِه
ما دِل نکَندیم،
ما مــــوندیم...
نه اَز سَرِ لَج، اَز سَرِ عِشْق
ما مــــوندیم...
چون هیچ کُدوم نخواسْتیم جدا شیم
مَن تو رو نِمی دَم...
بِه هیچ‌کَس، بِه هیچ‌جا
نه به دُنْیا، نه به فاصلِه، نه بِه تَمومِ دَرْدا
اَگِه هِزار بار هَم، شَب بیاد سراغِمون
مَن هَنوز دَسْتِتو می گیرَم، مِثْلِ هَمون روزامون
اَگِه راهِمون پُر اَز سَخْتی و دَرد و تَرْسِه
مَن هَنوز کِنارِتَم، هَرچی کِه قِسْمَت بِشِه
ما بَرایِ موندَن...
کَم نیاوردیم...
ما اَز آتَش گُذَشْتیم...
ولی نَسوخْتیم...
ما اَز گِرْیِه گُذَشْتیم...
ولی نَشِکَسْتیم...
تَمومِ اون شَب‌ها رو
پُشْتِ سَر گُذاشتیم...
و ما هَنوز...
کِنارِ هَمیم...
هَنوز...
هَمون دوتاییم...
هَمون دو نَفَر...
کِه گُفْتَن «می مُونیم»...
و موندیم...
تُــــو مــــوندی...
مَن مــــوندَم!
مَن مــــوندَم!
مَن مــــوندَم!
مــــا مــــوندیــــم!
بگْذار دنْیا بِدونِه، ما اَز هَم نِمی گذَریم
اَگِه صَد بار بِشْکَنیم، باز اَز نو سَر می گیریم
ما سَخْت بِه هَم رِسیدیم...
سَخْت‌تَر اَز اون موندیم...
اَز تَمومِ زِندگی
فَقَط هَمو خواسْتیم...
تو...
مَن...
و یِه عِشْق...
کِه اَز تَمومِ سَخْتی ها
سَر بُلَنْد رَد شُد...
ما مــــوندیم...
ما مــــوندیم...
ما مــــوندیم...
حالا کِه بَعْدِ اون هَمِه شَب
صبْحِ ما رِسیدِه
دَسْتِتو می گیرَم
و آروم می‌گَم:nدیدی؟...
ما موندیم... -
۳
بوی تو
Booy-E To
تنظیم‌کننده: دُژَم. آهنگساز: دُژَم. شاعر: دُژَم. بک وکال: دُژَم. تهیه کننده: دُژَم
دانلودقبلِ تو، زِندِگی فَقَط زِندِگی بود؛
صُبح می شُد، شَب می اومَد، وَقت می گُذَشت و مَن بودَم.
اَمّا اَز وَقتی تو
دَستِ مَنو گِرِفتی وَقتِ رَفتَن؛
هَمین کُوچِه، هَمین بارون،
شُد قَشَنگ تَرین قِسمَتِ دنیام.
مَن نِمی دونَم کِی شُد
کِه بُویِ تو شُد عَطرِ خونِه؛
کِی شُد کِه کِنارِ تو
هَمِه چی اِنقَدَر سادِه، اَمّا قَشَنگ شُد...
تو فَقَط عِشقِ مَن نیستی،
تو هَمون زِندِگی هَستی؛
کِه مَن قبلِ تو
نِمی دُونِستَم قَشَنگِه.
مَن عاشِقِ تو شُدَم،
اَمّا فَقَط خودِ تو نه؛
مَن عاشِقِ زِندِگی شُدَم،
وقتی زِندِگی بُویِ تو رو داد.nn«بُویِ تو رو داد...»nnهَمین قَهْوِه ی نیمِه سَردِ صُبح،
هَمین خَندِه هایِ بی هَوا؛
هَمین دَستِ مَن دَر دَستِ تو،
هَمین رَفتَنِ بی هَدَفِ ما دُو تا.
بَعْضی وَقت ها هیچی نِمیگم،
فَقَط نِگات می کُنَم؛
اَز هَمین سُکْوتِ سادِه،
می فَهْمَم چِقَدْر خوش بَخْتَم.nn«چِقَدْر خوش بَخْتَم...»nnهَر وَقت کِه بارون می گیرِه،
دِلَم هَوایِ رَفتَن دارِه؛
نه بَرایِ یِه جایِ دُور...
فَقَط بَرایِ این کِه دَستِتو بِگیرَم.
تو فَقَط عِشقِ مَن نیستی،
تو هَمون زِندِگی هَستی؛
هَمون لَحْظِه کِه مَن
دِلَم نِمی خواد تَموم شِه.
مَن عاشِقِ تو شُدَم،
اَمّا فَقَط خودِ تو نه؛
مَن عاشِقِ زِندِگی شُدَم،
وَقتی زِندِگی بُویِ تو رو داد.nn«بُویِ تو رو داد...»nnاَگِه یِه رُوز هَمِه چی
آسُون نَباشِه بَرایِ ما،
مَن باز هَم دَستِتُو
می گیرَم وَقتِ رَفتَن.
چون عِشق، فَقَط
شَب هایِ قَشَنگ و خَندِه نیست؛
عِشق یَعْنی هَمین کِه
کِنارِ هَم، سَخْتی هَم گُذَشْتَنی شِه.nn«گُذَشْتَنی شِه...»nnو مَن تَمومِ اِین سال ها
یِه چیزُو فَهْمیدَم؛
خُوش بَخْتی جایِ دُوری نیست...
هَمینِه کِه تو کِنارِ مَنی.
تو فَقَط عِشقِ مَن نیستی،
تو هَمون زِندِگی هَستی؛
کِه مَن قَبلِ تو
نِمی دونِستَم قَشَنگِه.
مَن عاشِقِ تو شُدَم،
اَمّا فَقَط خودِ تو نه؛
مَن عاشِقِ زِندِگی شُدَم،
وقتی زِندِگی بُویِ تو رو داد.nn«بُویِ تو رو داد...»nnمَن عاشِقِ زِندِگی شُدَم،
مَن عاشِقِ هَمین لَحْظِه هَام؛
هَر وَقت کِه تو کِنارِ مَنی،
دِلَم نِمی خواد دنیـا جلوتَر بِرِه.
مَن عاشِقِ زِندِگی شُدَم...
چون زِندِگی بُویِ تو رو داد.nn«بُویِ تو رو داد...»