راه نشانم بده

شعر : حضرت مولانا
آهَنگ و تَنظیم : مِیثَم مُتِقاعِد

اِی کِه مَرا خوانده‌ ای، راه نِشانَم بِده
دَر شَبِ ظُلمانی‌اَم، ماه نِشانَم بِده
یوسُفِ مِصری زِ چاه، گَشت چُنان پادشاه
گَر کِه طَریق این بُوَد، چاه نِشانَم بِده

بَر قَدَمَت هَمچو خاک، گِریه کُنَم سوز ناک
گِل شُد اَز آن گِریه، خاک، روح بِه جانَم بِده
اَز دِلِ شَب می‌رَسَد، نورِ سَراپَردِه‌ها
دَر سَحَر اَز مَشرِقَت، صوتِ اَذانَم بِده

ماه نِشانَم بِده
ماه نِشانَم بِده
راه نِشانَم بِده

سَرخوشیِ این جَهان، لِذَّتِ یِک آن بُوَد
آنچِه تو را خوش‌تَر اَست، راه بِه آنَم بِده
مَن بِه تو رو آوَرَم، خَستِه و بی‌بال و پَر
با نَفَسِ آخَرَم، باز اَمانَم بِده

بَر قَدَمَت هَمچو خاک، گِریه کُنَم سوز ناک
گِل شُد اَز آن گِریه، خاک، روح بِه جانَم بِده
اَز دِلِ شَب می‌رَسَد، نورِ سَراپَردِه‌ها
دَر سَحَر اَز مَشرِقَت، صوتِ اَذانَم بِده

ماه نِشانَم بِده
ماه نِشانَم بِده
راه نِشانَم بِده

ماه نِشانَم بِده
ماه نِشانَم بِده
راه نِشانَم بِده