گرداب

تا کی دلیل و ب از
رهان
تا کی خطای انسانی
تا کی شکسته باشد
شاهین عدل و میزان
در باطن طبیعت
خفته چنان حقیقت
وارسته باش بنگر
بادیدهٔ بصیرت
بس خونها هدر شد
بس دیده ها که تر شد
اینک جهان خاکی
جای نفع و ضرر شد
اندیشه های واهی تسلیم به سیاهی
پایان این حماقت نابودی و تباهی
مائیم اسیران راه راهی سراسر تباه
مائیم بدنبال جاه گشتیم اسیر گناه
تا کی بمونیم تو چاه تو چاله های سیاه
تا کی به فکر پناه سجده به خورشید و ماه
سجده به تاج و کلاه سجده به سلطان و شاه
سر راهم دیوار همه چی در اجبار
تنهایی و تکرار بکشیدم اینبار
دنیای بی فرجام زهری شده در کام
هر روز ما تا شام بکشیدم این بار
در مسلک انسان پیوسته به فرمان
مهلت شده پایان بکشیدم این بار بکشیدم این بار........
تاکی دلیل و برهان تا کی خطای انسانی
تا کی شکسته باشد شاهین عدل و میزان
در باطن طبیعت خفته چنان حقیقت
وارسته باش بنگر با دیدهٔ بصیرت
شاید که ما تو خوابیدم
خطی تو یک کتابیم
آبی تو یک سرابیم
حبابی روی آبیم
شاید که ما تو خوابیم
مست می و شرابیم
شاید که ما تو خوابیم
اسیر یک گردابیم