رفیق،مثل برادر
0:00
0:00
تنظیمکننده: میثم متقاعد. آهنگساز: میثم متقاعد. شاعر: میثم متقاعد
دانلودمتن ترانه
تَرانِه ، آهَنگ و تَنظیم :مِیثَم مُتِقاعِد
تقدیم به رفیقم مثل برادر مجید بختیار
اَز اون روزایِ اَوَّل
کِه دُنیا رو شِناختیم
کِنارِ هَم قَدَم زَدیم
کِنارِ هَم نَباختیم
نَه راه، هَمیشه هَموار
نَه حال، هَمیشه بِهتَر
وَلی، تُ پا بِه پایِ مَن
رَفیق، مِثلِ بَرادَر
یِه روز رِسید کِه زِندِگی
پُر اَز غَم و خَطَر شُد
خِیلیها اَز کِنارَم رَفتَن
روزا یِکییِکی رَد شُد
مَن موندَم و یِه دُنیا
حَرفایِ ناگُفته و دَردَم
تُ، اومَدی کِنارَم
گُفتی: «رَفیق، مَن هَستَم»nnاون جا فَهمیدَم آخَر
رَفیق یَعنی یِه مَعنا
نَه وَقتِ خَندِه و شادی
کِه وَقتِ سَختی، بِشه پَناه
رَفیقِ مَن، بَرادَرِ مَن
تُ موندی ،پایِ باوَرِ مَن
با این هَمه تاریکی
تُ شُدی نورِ آخرِ مَن
نَه هَم خونیم، نَه هَم نامیم
وَلی اَز هَم جُدا نیستیم
اَگر چِه زِندِگی سَخته
هَنوزَم پُشتِ هَم هَستیم
یادِش بِخِیر اون روزا
کِه سَهمِ ما خَندِه بود
یِه دِلخوشیِ کوچیک
بَرا هَر دومون بَس بود
اگِه یِکی زَمین خورد
اون یِکی دَستِشو گِرِفت
اگِه یکی دِلِش شِکَست
اون یِکی غُصَّش میگِرِفت
اَگه یِه روزی موهامون
شُدِش سِفید، مِثلِ بَرفِ زِمِستون
اَگه تَمومِ این دُنیا
شُدِش فَقَط یِه خاطِره اَزَمون
هَمین بَسِه، وَقتِ رَفتَن
بِدونَم تُ کِنارَمی
بَرایِ مَن تویِ دُنیا
هَنوز تُ تِکیهگاهَمی
رَفیقِ مَن، بَرادَرِ مَن
تُ موندی ،پایِ باوَرِ مَن
تَمامِ عُمر فَهمیدم
تُ بودی یار و یاوَرِ مَن
نَه هَم خونیم، نَه هَم نامیم
وَلی اَز هَم جُدا نیستیم
رِفاقَت یَعنی تا آخَر
من و تُ اَز هَم سَوا نیستیم
اَگِه یِه روز اَز این دُنیا
فَقَط خاطِرهها موند
اَگِه اَز عُمرِ ما تَنها
یِه مُشت خاطِره جا موند
میخوام تویِ اون خاطِره
کِنارِ تُ نِشَستِه باشَم
بِگَم بِه دُنیا ،با اِفتِخار:n«رَفیق دارَم...
مِثلِ بَرادَر.»
تقدیم به رفیقم مثل برادر مجید بختیار
اَز اون روزایِ اَوَّل
کِه دُنیا رو شِناختیم
کِنارِ هَم قَدَم زَدیم
کِنارِ هَم نَباختیم
نَه راه، هَمیشه هَموار
نَه حال، هَمیشه بِهتَر
وَلی، تُ پا بِه پایِ مَن
رَفیق، مِثلِ بَرادَر
یِه روز رِسید کِه زِندِگی
پُر اَز غَم و خَطَر شُد
خِیلیها اَز کِنارَم رَفتَن
روزا یِکییِکی رَد شُد
مَن موندَم و یِه دُنیا
حَرفایِ ناگُفته و دَردَم
تُ، اومَدی کِنارَم
گُفتی: «رَفیق، مَن هَستَم»nnاون جا فَهمیدَم آخَر
رَفیق یَعنی یِه مَعنا
نَه وَقتِ خَندِه و شادی
کِه وَقتِ سَختی، بِشه پَناه
رَفیقِ مَن، بَرادَرِ مَن
تُ موندی ،پایِ باوَرِ مَن
با این هَمه تاریکی
تُ شُدی نورِ آخرِ مَن
نَه هَم خونیم، نَه هَم نامیم
وَلی اَز هَم جُدا نیستیم
اَگر چِه زِندِگی سَخته
هَنوزَم پُشتِ هَم هَستیم
یادِش بِخِیر اون روزا
کِه سَهمِ ما خَندِه بود
یِه دِلخوشیِ کوچیک
بَرا هَر دومون بَس بود
اگِه یِکی زَمین خورد
اون یِکی دَستِشو گِرِفت
اگِه یکی دِلِش شِکَست
اون یِکی غُصَّش میگِرِفت
اَگه یِه روزی موهامون
شُدِش سِفید، مِثلِ بَرفِ زِمِستون
اَگه تَمومِ این دُنیا
شُدِش فَقَط یِه خاطِره اَزَمون
هَمین بَسِه، وَقتِ رَفتَن
بِدونَم تُ کِنارَمی
بَرایِ مَن تویِ دُنیا
هَنوز تُ تِکیهگاهَمی
رَفیقِ مَن، بَرادَرِ مَن
تُ موندی ،پایِ باوَرِ مَن
تَمامِ عُمر فَهمیدم
تُ بودی یار و یاوَرِ مَن
نَه هَم خونیم، نَه هَم نامیم
وَلی اَز هَم جُدا نیستیم
رِفاقَت یَعنی تا آخَر
من و تُ اَز هَم سَوا نیستیم
اَگِه یِه روز اَز این دُنیا
فَقَط خاطِرهها موند
اَگِه اَز عُمرِ ما تَنها
یِه مُشت خاطِره جا موند
میخوام تویِ اون خاطِره
کِنارِ تُ نِشَستِه باشَم
بِگَم بِه دُنیا ،با اِفتِخار:n«رَفیق دارَم...
مِثلِ بَرادَر.»