تولد آخر

چرا با منی میجنگی
درو مهکم میبندی
داری به من میخندی
چرا انقده بی رحمی
آخه مگه من چی کم داشتم
با چیزی که میخواستی فرق داشتم
مگه واسه تو کم گزاشتم
من که تو رو خیلی دوست داشتم


بازم تولدمه درست عین هر سال
ولی این تولد با قبلیا خیلی فرق داشت
یه کادو برام فرستادن برام خیلی غم داشتn بغضم گرفت رفتم توی فاز غمباد

کادو رو باز کردم دو تا عکس از خودت
یه نامه‌ از خاطراتی که حسرت شدشn انگار یه درخت پیرم شده خلوت دورش
انگار یه کودک تنها رو کردن گمش

نامه رو وا کردم خوندمش با گریه
نوشته بودی این نیز باشد یه هدیه
گفتی پول مهمه کی به فکر عشقه
تقصیر ما نیست توی تقدیر نوشته

یهو حالم بد شد تب کردم
انگار از عمرم کلا همشو کم کردن
از بس به رفتن تو فکر کردم
امرو برا میزارن سنگ قبرم

قول دادیم بمانیم تا ته دنیا
اما جدایی میان ما قهرمان شد
دلخوشی ما همین تولد بود
که منجر به مرگمان شد