رنگ خودخواهی

پایه هر قطره‌ی اَشکم...
یه دنیا خاطره دفنه...
اِنقدر فاصله داریم...
که دوریش قد یه قرنه...
گلوم می‌سوزه از این درد...
از این عِشقی که مثل زهره...
حالا دور از نگاه تو...
لب من با خنده قهره...n.......
تموم عشق دنیا رو...
می‌خواستم پایِ ما باشه...
ولی تو هیچ‌ وقت نذاشتی...
دلم از غصه رها شه...
فِکر می‌کردم که می‌تونم...
با تو همخونه بمونم...
نمی‌دونستَم که آخر..
خودم و دلم میمونمn........
تویِ این کوچه‌یِ بن‌ بست...
دیگه جایی برای من نیست...
چرا چشم‌هات خیره به راهه...
ولی سَهم دل مَن نیست...
اگه گُفتی دوسَم داری...
فَقط روی لبات بود...
وگرنه رنگ خودخواهی...
تویِ عمق نگاهت بود