گرگ

چقدر حرف بشنوم دق نکنم
چقد صبر بکنم چقد طاقت بیارم ابرو خم نکنم
دیگه حتی رفتارام نیست دسته خودم
من همه جا از دردام گفتم رو لبم حتی خندهام مردن
دورو برم همه بره ها گرگن هر روز میشه چاله هام پر رنگ
من ته داستان دیدم هنوز پاهام توی دادگاها گیرن
روان موان تعطیل شده قانونم سکوته که تصویب شده
هر بلایی سرت اومد بود تقصیر خودت
تا حرف میزنن پشتت گره میشه مشتت
خلافشون حرف بزنی راحت میدن فش بت
سیرنا تا مارو میبینن میشن گشنه
پر شده ی آستانه ی دردم مگین گریه نکم چرا چون که من مردم
صبح پا میشم با دردای عجیب
نمیاد به کارم حتی حرفای طبیب
من نگرانم اما میگم نگران نباش
من همون جوونیم که پربغض این شباش
بدبین شدم به آدمای دورم
تنهام کسی نی غیر خودم
همشون از پشت خنجر زدن
همشون کلا لفظا فقط
خودشون کلا پر عقده ان بلدن با نداشته هاشون فقط پز بدن
من خودمم میبنی خودم تک حتی اعتیاد به سیگارم کردم ترک
همیشه با همه بودش حرفم حق واسه همین همه جا اسمم بد درفتn تا نور دیدیم از شانس ما برق زد رفت
هرکی رسید جا عمل فقط حرف زد رفت
از دسته نصحیتا من خستم از دسته من هستما من خستم
اکثر آدما میبینی نقش هستن مثل n نوار تو ضبط فقط رو پخش هستن
قلم شمشیرمه گرگ تصویرمه دیگه با شماها وقته تسفیمه
واسه من کمتر لفظ بیا ادا لاتارو در بیار اگه با من کار داشتی فقط شب بیا بپا ی وقت نخوری به در دیوار
من گرگ شدم بعد رک شدم همه شوک شدن که من خل شدم n میدونم بزرگی احترامت واجبه جفتک ننداز تا نشه فاجعه
من تک جلو روت وا میستم میتونی واق واق کنی پشتم تا نیستم
تا اومدیم ثواب کنیم کباب شدیم خواستین دور گردن من طناب کنید واسه خراب کردنم کمتر تلاش کنید سرعت عوضی بودن یواش کنید
میدونی من حرف نیستم خود عملم یکم یادبگیر شبیه ما شو تو ام اقلا
من از ۱کیلومتری میفهمم کیه طرفم پس ادا گرگا در نیار بیا بغلم