نفرت

فردوسی
عرب هرچه را باشد مرا مرا دشمن است
کم اندیش بدخویو اهریمن استnn وقتی بعد عطسه زمین
میاد عرب پدید
خوب معلومه حمله میکنن به ایران زمین
از چنتا سوسمار خور نیست بعید
بعد جنگ رم
یهو حجوم بیارن به سرزمین
عربی که اسم پارسیها
مینداخت تو تنش لرزه
میخواستن بیاد سریع حکم حمله
که جنگ داخلی جنگ روم
عربم از اونور حمله ور شد
جایی تاریخ میشه تاریک
جیگرمادرا میگره آتیش
لشکر مسلمونا بزارن تاج کیانی
لشکر مسلمونا میریختن از درو دیوار
بجای مغز داشتن گچ سیمان
تجاوز میکردن به پیرو جوان
هیچکس از دسشان نبود درامان
حتی خط اجدادمان
دیگه روزمین نمی گشتن
دنبال موروملخ
یا از شاش خر استفاده کنن
بجا اب ذلال
چون زده بودن به انبار طلا
پسنداز بود برای آینده ها
جیگرا زنا پاره میشد
این فرش خشایار
ایران پر اباهت افتاده بود
دست چنتا شغال
کون گشاد
صفا براه
ماهی طلا میگرفتن از آب ذلال
نبودن اندازه قصرملوکوت
بخواطر هیمن انباری کردن که راحت باشن اونجا
زبانشونو فروکردن به زبان پارسی
این این میمونهn بجا قند گوه بخوری همزمان باچایی
تاریخ هی منو می کشید پای ورق
ما بچه های کوروشیم نه چنتا عرب
اینو میگم از ته قلبم
حتا باهام موافقه قلمnnnnnnnnnnnnnتازه ایجا داستان نمیشه تمام
که شیر پسر ایرانی بهزادانn بیادتو کار
سربه تن عرب کرد حرام
که هیچ وقت شمشیرشو نکنه قلاف
اینجوری بگم که رفت مخالف موج دریا
وقتی طوفان بود حکم فرما
باسپاهش سیاه استارت
حمله کرد فشار
که تن ایران باشه در امان
که مردمون نشن الکی قتل عام
حکومت عباسین امد روکار
وقتی بخواطر بهزادان مهمونی
کردن دستو پا
بانامردی سرشو بریدنو
گذاشتن رو تاخچه ها
چون ترس رفته بود بخوردشان
که اون بیاد بشه پادشاه
با اینکه اون عربارو کرد دک
ولی یادش میمونه تودلها
با اینکه عربارو بهتر میشناسن
از ناجیایی ایران
سرزمین شیران

پهههه