پیک مرگ

مانده باقی همچنان از شب به پیش
پیک مرگ همچون خراشی بر روان
عده ای بینایی مردم کور خویش
آفتی پاشیده بر گرد جهان
با سماجت در پی منظور خویش
شد غمی سنگین بر صاحب دلان
مدتی مردم فریب و مست خویش
می برد بر پشت خود بار گران
چشم خود را باز کن بر روی خویش
جز کثافت را نمی بینی در آن
مانده باقی همچنان از شب به پیش
فرصتی اندک به جبران زیان
چشم دل بگشا بر اعمال خویش
پیک مرگی که نزدیک است به جان
پیک مرگ با کس ندارد گفتگو
چون شهابی سهمگین آمد فرو
از قفا ظاهر شود یا رو به رو
خنجری در دست بر روی گلو
گشته آخر این چراغ پر فروز
گشته آخر این کرار شب و روز
لحظه هائی پوچ شد خاموش شد
مانده باقی همچنان از شب هنوز
مانده باقی همچنان از شب به پیش
پیک مرگ همچون خراشی بر روان
عده ای بینای مردم کور خویش
آفتی پاشیده بر گرد جهان
مانده باقی همچنان از شب به پیش
پیک مرگ همچون خراشی بر روان