کولی

بارون که بند اومد فهمیدم این خونه با من غریبه شد با این دیوونه گفتی هوا خوبه اما زمستون بود زمستون بود هر چی نشونم دادی بازی با جون بود سردمه از دستت نه از دل پاییز از دل پاییز از بس دروغ چیدی توو کاسه سرریز من پای حرفات سوختم و بیدارم حالا از احساسم فاصله برمی‌دارم

من بی‌پناه بی‌پناه تو بی‌خبر بی‌خبر از این شب‌های دربه‌در رد شو از این ویرونه زود بغضم شکست و دم نزد

من مثل کولی‌ها دردم رو دوشم بود رو دوشم بود هر حرف تلخ تو زهر توو گوشم بود زهر توو گوشم بود زدی شکستی منو هیچی نگفتم بت روزی که یخ بستی از دست رفت قلبت ای داد از این بیهودگی از این همه دیوار ای داد من خسته‌ام از این دروغ از حس این آوار

خاکسترم کردی اما نمی‌میرم ساکتم و دیگه هیچی نمی‌گیرم هیچی نمی‌گیرم هر کی که حالم رو پرسید گفتم خوب اما دلم توو سینه هر لحظه در آشوب کولی توو بارون موند چادر کشید رو غم رد شو برو از من من زخم این راهم

من بی‌پناه بی‌پناه تو بی‌خبر بی‌خبر از این دل بسته به در رد شو که وقت رفتنه این آخرین خواهش منه

من مثل کولی‌ها دردم رو دوشم بود رو دوشم بود هر حرف تلخ تو زهر توو گوشم بود زدی شکستی منو هیچی نگفتم بت روزی که یخ بستی از دست رفت قلبت ای داد از این بیهودگی از این همه دیوار من خسته‌ام از این دروغ از حس این آوار

من خسته‌ام از این آوار آوار